وقتی ناخالصی خواستنی است: بستری نوین برای ابررسانایی توپولوژیک

وقتی ناخالصی خواستنی است: بستری نوین برای ابررسانایی توپولوژیک

ابررسانایی توپولوژیک یکی از زمینه‌های نوظهور در فیزیک است که هم به لحاظ بنیادی و هم از دیدگاه کاربردی، به‌ویژه در رایانش کوانتومی مقاوم در برابر خطا اهمیت یافته است. یکی از مسیرهای جالب برای دستیابی به چنین فازهایی، استفاده از ناهنجاری‌های مناسب در ابررساناست. این ناهنجاری‌ها می‌توانند حالتی مفید در مکانیسم ابررسانای موسوم به حالت (YSR) را ایجاد کنند. وقتی تعداد زیادی از این ناهنجاری‌ها به صورت زنجیره‌ای یا خوشه‌ای کنار هم قرار گیرند، بستری برای ظهور ابررسانایی توپولوژیک و فرمیون‌های ماجورانا پدیدار باشد. در این سخنرانی ابتدا مروری کوتاه بر پدیده ابررسانایی و ویژگی‌های آن خواهم داشت. سپس توضیح می‌دهم که چرا ناهنجاری‌ها می‌توانند نقش تعیین‌کننده داشته باشند. در ادامه، نشان می‌دهم که این ناهنجاری‌ها می‌توانند به بستری برای کشف فازهای جدید کوانتومی تبدیل شوند. در پایان نیز به چشم‌اندازهای این حوزه‌ی جذاب در طراحی سامانه‌های کوانتومی اشاره می‌کنم.